เลย์ตัน โอเรียนท์ (Leyton Orient)

เลย์ตัน โอเรียนท์ Leyton Orient คือสโมสรฟุตบอลอาชีพจากย่านเลย์ตัน เขตวอลแทมฟอเรสต์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สโมสรแข่งขันในอีเอฟแอลลีกวัน ซึ่งเป็นฟุตบอลลีกระดับสามของอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1881 ใช้สนามบริสเบนโรดเป็นรังเหย้าตั้งแต่ปี 1937 สนามมีความจุ 9,271 ที่นั่ง สโมสรมีฉายาว่า เดอะโอส์ และใช้ชุดแข่งสีแดงเป็นสีหลัก

การก่อตั้งและชื่อสโมสร

จุดเริ่มต้นของเลย์ตัน โอเรียนท์มาจากกลินคริกเก็ตคลับ ซึ่งก่อตั้งโดยกลุ่มอดีตนักเรียนของอินดีเพนเดนต์คอลเลจ ฮอมเมอร์ตัน ในปี 1881 สโมสรเปลี่ยนชื่อเป็นอีเกิลคริกเก็ตคลับในปี 1886 ก่อนเริ่มเล่นฟุตบอลในชื่อโอเรียนท์เมื่อปี 1888 ชื่อโอเรียนท์มีที่มาจากบริษัทโอเรียนท์สตีมนาวิเกชัน ซึ่งเป็นนายจ้างของแจ็ก อาร์ เดียริง หนึ่งในผู้เล่นยุคแรก และยังสะท้อนที่ตั้งทางตะวันออกของกรุงลอนดอน

สโมสรใช้ชื่อแคลปตัน โอเรียนท์ตั้งแต่ปี 1898 และได้รับเลือกเข้าสู่ฟุตบอลลีกในปี 1905 หลังสงครามโลกครั้งที่สองจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อเลย์ตัน โอเรียนท์ ในปี 1966 สโมสรตัดคำว่าเลย์ตันออกชั่วคราวและใช้ชื่อโอเรียนท์ ก่อนกลับมาใช้ชื่อเลย์ตัน โอเรียนท์อีกครั้งในปี 1987 ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ประวัติศาสตร์ของสโมสรมีความเชื่อมโยงกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอย่างเด่นชัด ในฤดูกาล 1914–15 นักเตะและเจ้าหน้าที่แคลปตัน โอเรียนท์ 41 คนสมัครเข้ากองพันที่ 17 มิดเดิลเซ็กซ์รีจิเมนต์ หรือกองพันนักฟุตบอล ถือเป็นจำนวนที่มากที่สุดในบรรดาสโมสรฟุตบอลอังกฤษในเวลานั้น ริชาร์ด แม็กแฟดเดน, จอร์จ สกอตต์ และวิลเลียม โจนาส เป็นผู้เล่นของสโมสรที่เสียชีวิตในสมรภูมิซอมม์

เมื่อวันที่ 30 เมษายน 1921 เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 เสด็จชมแคลปตัน โอเรียนท์พบกับน็อตส์เคาน์ตีที่มิลล์ฟิลด์ส เกมจบลงด้วยชัยชนะ 3–0 ของโอเรียนท์ และได้รับการจดจำว่าเป็นครั้งแรกที่สมาชิกราชวงศ์อังกฤษเสด็จชมการแข่งขันฟุตบอลลีก

ยุคสูงสุดในลีก

เลย์ตัน โอเรียนท์คว้าแชมป์ดิวิชันสามใต้ในฤดูกาล 1955–56 และประสบความสำเร็จครั้งสำคัญที่สุดในลีกฤดูกาล 1961–62 เมื่อจบรองแชมป์ดิวิชันสองจนได้เลื่อนชั้นสู่ดิวิชันหนึ่ง ซึ่งเป็นระดับสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรอยู่บนลีกสูงสุดได้เพียงหนึ่งฤดูกาลก่อนตกชั้น แต่เคยชนะเวสต์แฮมยูไนเต็ด คู่แข่งร่วมกรุงลอนดอนในเกมเหย้า

สโมสรเป็นแชมป์ดิวิชันสามอีกครั้งในฤดูกาล 1969–70 ภายใต้การคุมทีมของจิมมี บลูมฟิลด์ และใช้เวลาตลอดทศวรรษ 1970 ในดิวิชันสอง ผลงานเด่นในฟุตบอลถ้วยคือการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศเอฟเอคัพฤดูกาล 1977–78 ซึ่งยังเป็นสถิติสูงสุดของสโมสรในรายการนี้ รวมถึงรองแชมป์แองโกลสกอตติชคัพฤดูกาล 1976–77

การเลื่อนชั้นและวิกฤต

หลังตกลงสู่ดิวิชันสี่ในทศวรรษ 1980 เลย์ตัน โอเรียนท์เลื่อนชั้นผ่านรอบเพลย์ออฟปี 1989 สโมสรกลับสู่ลีกวันด้วยการเลื่อนชั้นอัตโนมัติจากลีกทูในฤดูกาล 2005–06 แต่เผชิญช่วงวิกฤตภายใต้เจ้าของ ฟรานเชสโก เบคเคตตี โดยตกชั้นสองครั้งภายในสามปี และหลุดจากฟุตบอลลีกในปี 2017 หลังอยู่ในระบบฟุตบอลลีกนาน 112 ปี

หลังไนเจล ทราวิสเข้ามาดูแลสโมสรในปี 2017 เลย์ตัน โอเรียนท์ฟื้นตัวภายใต้ผู้จัดการทีมจัสติน เอดินบะระ ทีมคว้าแชมป์เนชันแนลลีกฤดูกาล 2018–19 และกลับสู่ฟุตบอลลีก ต่อมาภายใต้ริชี เวลเลนส์ สโมสรคว้าแชมป์ลีกทูฤดูกาล 2022–23 ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกวันอีกครั้ง ในฤดูกาล 2024–25 ทีมจบอันดับหกของลีกวัน ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ แต่แพ้ชาร์ลตันแอธเลติก 0–1 ในนัดชิงชนะเลิศ

สนามเหย้าและเอกลักษณ์

เลย์ตัน โอเรียนท์ย้ายเข้าสู่บริสเบนโรดในปี 1937 หลังเคยใช้สนามกลินโรด มิลล์ฟิลด์ส และลีบริดจ์โรด สนามบริสเบนโรดได้รับการพัฒนาเป็นสนามที่นั่งทั้งหมด โดยอัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกได้รับชื่อจัสติน เอดินบะระ สแตนด์ในปี 2022 เพื่อรำลึกถึงอดีตผู้จัดการทีมผู้พาสโมสรกลับสู่ฟุตบอลลีก

ตราสโมสรเป็นไวเวิร์นสองตัวหันหน้าเข้าหากันเหนือฟุตบอล สัญลักษณ์นี้ใช้ตั้งแต่ปี 1976 และเชื่อมโยงกับแม่น้ำเทมส์ เมืองลอนดอน และรากประวัติศาสตร์ของบริษัทเดินเรือโอเรียนท์ สีแดงคือสีประจำทีม แฟนบอลเรียกสโมสรว่าเดอะโอส์ ขณะที่คู่ปรับสำคัญคือเซาธ์เอนด์ยูไนเต็ดในการพบกันที่รู้จักกันในชื่อเอ13 ดาร์บี สามารถอ่านประวัติสโมสรเพิ่มเติมได้ที่ เว็บไซต์ทางการของเลย์ตัน โอเรียนท์