สโมสรกีฬาโอลิมปิกลีล (Lille Olympique Sporting Club)

สโมสรกีฬาโอลิมปิกลีล หรือ ลีลล์ คือสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองลีลล์ แคว้นโอต์-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1944 จากการควบรวมของโอลิมปิก ลีลลัวส์ และสปอร์แต็ง กลุบ ฟีเวส์ สโมสรแข่งขันในลีกเอิง ใช้สีแดง ขาว และน้ำเงิน มีชื่อเรียกสั้นว่า ล็อสก์ หรือ LOSC และเล่นเกมเหย้าที่สตาด ปิแอร์ โมรัว

ประวัติการก่อตั้ง

ลีลล์ถือกำเนิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สองจากการรวมตัวของสองสโมสรในเมืองเดียวกัน ได้แก่ โอลิมปิก ลีลลัวส์ ซึ่งเคยได้แชมป์ดิวิชันหนึ่งฤดูกาล 1932–33 และสปอร์แต็ง กลุบ ฟีเวส์ การควบรวมทำให้สโมสรใหม่มีศักยภาพด้านผู้เล่นและการบริหารมากขึ้นในยุคที่ฟุตบอลอาชีพฝรั่งเศสกลับมาแข่งขันตามปกติ

ชื่อเต็มภาษาฝรั่งเศส Lille Olympique Sporting Club สะท้อนต้นกำเนิดของทั้งสองฝ่าย สโมสรเริ่มต้นด้วยสีขาวและแดง ก่อนพัฒนาเครื่องหมายและชุดแข่งตามยุคสมัย ปัจจุบันตราสโมสรประกอบด้วยรูปสุนัขพันธุ์เกรตเดน ซึ่งเชื่อมโยงกับฉายา เล ด็อกส์ หรือสุนัขเกรตเดน

ยุคทองหลังสงคราม

ทศวรรษ 1940 และ 1950 เป็นยุคที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดช่วงแรกของลีลล์ ภายใต้การนำของโค้ชอ็องเดร เชอวา สโมสรคว้าแชมป์ลีกฝรั่งเศสในฤดูกาล 1945–46 และได้แชมป์อีกครั้งในฤดูกาล 1953–54 ทีมยังสร้างผลงานเด่นในกุปเดอฟร็องส์ ด้วยการคว้าแชมป์ถึง 5 ครั้งระหว่างปี 1946 ถึง 1955

ลีลล์ทำดับเบิลแชมป์ลีกและกุปเดอฟร็องส์ในฤดูกาล 1945–46 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกหลังการก่อตั้ง สโมสรกลับมาคว้ากุปเดอฟร็องส์ในปี 1947, 1948, 1953 และ 1955 ยุคดังกล่าวทำให้ลีลล์เป็นหนึ่งในทีมชั้นนำของประเทศ แม้หลังจากนั้นสโมสรต้องเผชิญช่วงตกชั้นและปัญหาทางการเงินหลายครั้ง

การฟื้นตัวสู่ลีกเอิง

ลีลล์กลับมาอยู่ในลีกสูงสุดอย่างมั่นคงในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภายใต้โค้ชโกลด ปูแอล ทีมจบอันดับ 3 ในลีกเอิงฤดูกาล 2000–01 และได้สิทธิ์ไปเล่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สโมสรยังได้แชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพในปี 2004 ซึ่งเป็นเกียรติยศระดับทวีปของทีม

ฤดูกาล 2010–11 ภายใต้ผู้จัดการทีมรูดี การ์เซีย ลีลล์คว้าแชมป์ลีกเอิงและกุปเดอฟร็องส์ได้พร้อมกัน เอแด็น อาซาร์, แชร์แว็งโย, มุสซา ซาว และโยอัน กาบายเป็นกำลังสำคัญของทีม แชมป์ลีกครั้งนั้นเป็นแชมป์สูงสุดครั้งแรกของสโมสรนับตั้งแต่ฤดูกาล 1953–54

แชมป์ลีกเอิง 2021

ลีลล์สร้างความสำเร็จครั้งสำคัญในฤดูกาล 2020–21 ด้วยการคว้าแชมป์ลีกเอิงสมัยที่ 4 ภายใต้การคุมทีมของคริสตอฟ กาลตีเยร์ ทีมเก็บได้ 83 คะแนนจาก 38 นัด ชนะ 24 นัด เสมอ 11 นัด และแพ้ 3 นัด จบเหนือปารีส แซงต์ แชร์กแมง 1 คะแนน

บูรัค ยิลมาซ, โจนาธาน เดวิด, โจนาธาน บัมบา, เรนาโต ซานเชส และไมก์ เมญ็อง มีส่วนสำคัญต่อแชมป์ครั้งนั้น โดยเมญ็องคว้ารางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของลีกฤดูกาลเดียวกัน ในเดือนสิงหาคม 2021 ลีลล์ชนะปารีส แซงต์ แชร์กแมง 1-0 และได้แชมป์โทรเฟเดช็องปียงเป็นครั้งแรก

สตาด ปิแอร์ โมรัว

สตาด ปิแอร์ โมรัวเปิดใช้ในเดือนสิงหาคม 2012 และเป็นสนามเหย้าของลีลล์ตั้งแต่ฤดูกาล 2012–13 สนามตั้งอยู่ในเมืองวีลเนิฟ-ดัสก์ ชานเมืองลีลล์ มีความจุ 50,186 ที่นั่ง และมีหลังคาเลื่อนรวมถึงพื้นที่สนามที่ปรับรูปแบบได้ จึงใช้จัดทั้งฟุตบอล รักบี้ เทนนิส และคอนเสิร์ต

สนามเคยใช้ชื่อสต๊าด ปิแอร์ โมรัวเพื่อให้เกียรติปีแยร์ โมรัว อดีตนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสและอดีตนายกเทศมนตรีเมืองลีลล์ ต่อมาใช้ชื่อเชิงพาณิชย์ว่าเดคาธลอน อารีนา สต๊าด ปิแอร์ โมรัว สถานที่แห่งนี้เป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดของฝรั่งเศส และเคยใช้จัดการแข่งขันยูโร 2016

คู่ปรับและเอกลักษณ์

คู่แข่งสำคัญที่สุดของลีลล์คืออาร์ซี ล็องส์ การพบกันเรียกว่าดาร์บี ดู นอร์ด เพราะทั้งสองทีมเป็นตัวแทนภูมิภาคทางเหนือของฝรั่งเศส เกมนี้มีความหมายทั้งด้านภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์แรงงาน และการแข่งขันของแฟนบอลในแคว้นโอต์-เดอ-ฟร็องส์

ผู้เล่นสำคัญในประวัติศาสตร์สโมสร ได้แก่ อ็องเดร สตรัปป์ ผู้ทำประตูมากที่สุดของทีม, มารัวน ชามัคห์, เอแด็น อาซาร์, ริโอ มาวูบา, แชร์แว็งโย, บูรัค ยิลมาซ และโจนาธาน เดวิด ข้อมูลเกียรติยศและข่าวสารสโมสรตรวจสอบได้จาก เว็บไซต์ทางการของลีลล์