เวสต์บรอมวิช อัลเบียน (West Bromwich Albion Football Club)

เวสต์บรอมวิช อัลเบียน คือสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองเวสต์บรอมวิช แคว้นเวสต์มิดแลนด์ส ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1878 และเป็นหนึ่งในสโมสรผู้ก่อตั้งฟุตบอลลีกอังกฤษเมื่อปี 1888 สโมสรมีฉายาว่า เดอะ แบ็กกีส์ ใช้สีประจำทีมเป็นน้ำเงินและขาว และเล่นเกมเหย้าที่เดอะ ฮอว์ธอร์นส์ ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลลีกสูงสุดในอังกฤษที่ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลมากที่สุด

ประวัติการก่อตั้ง

สโมสรเริ่มต้นในชื่อเวสต์บรอมวิช สโตรลเลอร์ส โดยกลุ่มคนงานจากโรงงาน George Salter’s Spring Works ในปี 1878 ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นเวสต์บรอมวิช อัลเบียนในปี 1880 คำว่าอัลเบียนเชื่อมโยงกับย่านที่ผู้เล่นบางคนอาศัยอยู่ สโมสรเปลี่ยนเป็นทีมอาชีพในปี 1885 และมีส่วนร่วมในการจัดตั้งฟุตบอลลีกเมื่อปี 1888

อัลเบียนเข้าชิงเอฟเอคัพติดต่อกันสามครั้งระหว่างปี 1886 ถึง 1888 ก่อนคว้าแชมป์ถ้วยรายการนี้เป็นครั้งแรกในปี 1888 ด้วยชัยชนะ 2-1 เหนือเปรสตัน นอร์ทเอนด์ ชัยชนะดังกล่าวมีความหมายเป็นพิเศษ เพราะเปรสตันเป็นทีมที่ไม่แพ้ใครในลีกฤดูกาลเดียวกันและได้รับฉายาว่า ดิ อินวินซิเบิลส์

แชมป์ลีกและเอฟเอคัพ

เวสต์บรอมวิช อัลเบียนคว้าแชมป์ลีกอังกฤษสูงสุดหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1919–20 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทีมเก็บได้ 60 คะแนนจากระบบคิดคะแนนชนะ 2 คะแนน และทำสถิติชนะ 28 นัดจาก 42 นัด สถิติจำนวนชัยชนะดังกล่าวอยู่มายาวนานในลีกสูงสุดของอังกฤษ

สโมสรคว้าเอฟเอคัพรวม 5 สมัย ได้แก่ 1888, 1892, 1931, 1954 และ 1968 แชมป์ปี 1931 ทำให้อัลเบียนเป็นหนึ่งในไม่กี่ทีมที่คว้าเอฟเอคัพในฤดูกาลเดียวกับการเลื่อนชั้นจากดิวิชันสอง ขณะที่แชมป์ปี 1968 มาจากชัยชนะ 1-0 เหนือเอฟเวอร์ตันหลังต่อเวลาพิเศษ โดยเจฟฟ์ แอสต์ทำประตูตัดสิน

ยุค 1950 ถึง 1970

ฤดูกาล 1953–54 เป็นอีกยุคสำคัญของอัลเบียน ทีมของวิก บักกิงแฮมจบรองแชมป์ดิวิชันหนึ่งและเข้าชิงเอฟเอคัพ ก่อนพ่ายต่อเพรสตัน นอร์ทเอนด์ สโมสรได้แชมป์เอฟเอ แชริตีชีลด์ในปี 1954 ร่วมกับวูล์ฟแฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส และคว้าแชมป์ลีกคัพครั้งเดียวของสโมสรในฤดูกาล 1965–66 จากชัยชนะเหนือเวสต์แฮม ยูไนเต็ดด้วยผลรวมสองนัด 5-3

ปลายทศวรรษ 1970 ทีมที่มีผู้เล่นอย่างไบรอัน ร็อบสัน, ลอรี คันนิงแฮม และไซริล รีจิส สร้างภาพจำใหม่ให้ทีม อัลเบียนเป็นสโมสรอังกฤษทีมแรกที่ส่งผู้เล่นผิวดำ 3 คนลงสนามพร้อมกันอย่างสม่ำเสมอ ทีมภายใต้รอน แอ็ตกินสันจบอันดับ 3 ของดิวิชันหนึ่งฤดูกาล 1978–79 และเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศยูฟ่าคัพในฤดูกาลเดียวกัน

เดอะ ฮอว์ธอร์นส์

เดอะ ฮอว์ธอร์นส์เป็นสนามเหย้าของเวสต์บรอมวิช อัลเบียนตั้งแต่ปี 1900 ตั้งชื่อตามพุ่มฮอว์ธอร์นที่เคยอยู่บนพื้นที่ก่อสร้าง สนามตั้งอยู่ในเขตแซนด์เวลล์ ใกล้ชายแดนเมืองเบอร์มิงแฮม และมีความจุอย่างเป็นทางการ 26,804 ที่นั่ง สโมสรย้ายมาจากสโตนีเลน ซึ่งเป็นสนามเหย้าในยุคแรก

สนามแห่งนี้มีการพัฒนาหลายครั้งหลังรายงานเทย์เลอร์ โดยเปลี่ยนเป็นสนามที่นั่งทั้งหมดในทศวรรษ 1990 ต่อมาอัลเบียนประกาศติดตั้งพื้นที่ยืนปลอดภัยในอัฒจันทร์สมิทวิกเอนด์และมิลเลนเนียมคอร์เนอร์ แต่ยังคงความจุอย่างเป็นทางการเดิม

ยุคพรีเมียร์ลีก

เวสต์บรอมวิช อัลเบียนขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกครั้งแรกในยุคใหม่เมื่อจบรองแชมป์ดิวิชันหนึ่งฤดูกาล 2001–02 ทีมสร้างเหตุการณ์ที่แฟนบอลเรียกว่า เดอะ เกรต เอสเคป ในฤดูกาล 2004–05 เมื่อรอดตกชั้นในวันสุดท้าย แม้อยู่อันดับสุดท้ายของตารางในวันคริสต์มาส อัลเบียนเป็นทีมแรกที่ทำได้ภายใต้รูปแบบพรีเมียร์ลีก 20 สโมสร

ทีมคว้าแชมป์แชมเปียนชิปฤดูกาล 2007–08 ภายใต้การคุมทีมของโทนี โมว์เบรย์ และกลับสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้งในปี 2010 หลังจบรองแชมป์แชมเปียนชิป เวสต์บรอมวิชเล่นในพรีเมียร์ลีกติดต่อกัน 8 ฤดูกาลระหว่าง 2010–11 ถึง 2017–18 โดยอันดับ 8 ในฤดูกาล 2012–13 เป็นผลงานดีที่สุดของสโมสรในช่วงดังกล่าว

คู่ปรับและตำนาน

คู่ปรับสำคัญของเวสต์บรอมวิช อัลเบียนคือวูล์ฟแฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส การพบกันเรียกว่าแบล็กคันทรีดาร์บี ซึ่งสะท้อนประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมร่วมกันของพื้นที่ สโมสรยังมีการแข่งขันกับแอสตัน วิลลาและเบอร์มิงแฮม ซิตีในกลุ่มดาร์บีเวสต์มิดแลนด์ส

โทนี บราวน์ครองสถิติลงเล่นให้สโมสรสูงสุด 720 นัด และเป็นดาวยิงสูงสุดตลอดกาลด้วย 279 ประตู ผู้เล่นระดับตำนานของอัลเบียนยังรวมถึง เจฟฟ์ แอสต์, ไบรอัน ร็อบสัน, ไซริล รีจิส และลอรี คันนิงแฮม ตราสโมสรเป็นนกธรัชเกาะกิ่งฮอว์ธอร์น วางหน้าลายเส้นน้ำเงินขาว ซึ่งสะท้อนชื่อสนามและอัตลักษณ์ของทีม รายละเอียดเกียรติยศตรวจสอบได้จาก เว็บไซต์ทางการเวสต์บรอมวิช อัลเบียน